{"id":1426,"date":"2021-01-29T08:07:31","date_gmt":"2021-01-29T08:07:31","guid":{"rendered":"http:\/\/galeriamiejska.pl\/?p=1426"},"modified":"2021-11-07T18:35:25","modified_gmt":"2021-11-07T18:35:25","slug":"","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/galeriamiejska.pl\/en\/korespondaz-3\/","title":{"rendered":"","raw":""},"content":{"rendered":"","protected":false,"raw":""},"excerpt":{"rendered":"","protected":false,"raw":""},"author":1,"featured_media":914,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_pl_post_content":"\n

Koresponda\u017c - Ji\u0159i Kol\u00e1\u0159 i B\u00e9atrice Bizot

Dzi\u0119ki staraniom Galerii Miejskiej we Wroc\u0142awiu i jej wsp\u00f3\u0142pracy z Galeri\u0105 Narodow\u0105 w Pradze, 4 lipca 2013 roku we wroc\u0142awskim Muzeum Architektury zosta\u0142a otwarta niezwyk\u0142a wystawa. Koresponda\u017c to prezentacja wizualnej korespondencji z lat 1986-87 pomi\u0119dzy jednym z najwybitniejszych artyst\u00f3w XX wieku - chocia\u017c w Polsce niemal nieznanym - a m\u0142odziutk\u0105 pary\u017cank\u0105.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\"\"
Jiri Kolar, 21\/12\/1986, prola\u017c, 148x105 cm<\/strong><\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Artysta to zmar\u0142y dziesi\u0119\u0107 lat temu Ji\u0159\u00ed Kol\u00e1\u0159. Urodzony w 1914 w rodzinie piekarza i szwaczki genialny samouk. W jednym z zapisk\u00f3w z 1947 roku w swoim dzienniku Rok w dniach zamieszcza d\u0142uga list\u0119 profesji, kt\u00f3re dane by\u0142o mu uprawia\u0107: \u201dCzym si\u0119 zajmowa\u0142em? Maj\u0105c siedem lat zosta\u0142em pomocnikiem piekarza, potem dla zarobku zbiera\u0142em owoce, depta\u0142em kapust\u0119, podawa\u0142em pi\u0142ki tenisowe, uczy\u0142em si\u0119 na stolarza, by\u0142em bezrobotnym, pomocnikiem murarskim, redaktorem, wo\u017anym, obibokiem (\u2026), piel\u0119gniarzem, dorabia\u0142em u fryzjera i rze\u017anika\u2026\u201d .
Zanim pod koniec lata roku 1986 w normandzkim Etretat pozna\u0142 m\u0142odziutk\u0105, szukaj\u0105c\u0105 dopiero swojego miejsca w doros\u0142ym \u017cyciu, B\u00e9atrice Bizot, zdo\u0142a\u0142 ju\u017c przeby\u0107 czterdziestoczteroletni\u0105, pe\u0142n\u0105 zakr\u0119t\u00f3w drog\u0119 tw\u00f3rcz\u0105. To, \u017ce by\u0142a ona kr\u0119ta, jest w mniejszym stopniu zas\u0142ug\u0105 Kola\u0159a, a w wi\u0119kszym czas\u00f3w i miejsca, w kt\u00f3rym przysz\u0142o mu \u017cy\u0107. Dane mu bowiem by\u0142o prze\u017cy\u0107 wiele z tego, co system komunistyczny zwyk\u0142 oferowa\u0107 niepokornym tw\u00f3rcom: stalinowskie wi\u0119zienie, kilkukrotne niszczenie nak\u0142ad\u00f3w ksi\u0105\u017cek, zakaz publikacji. W tym czasie sta\u0142 si\u0119 tak\u017ce tw\u00f3rc\u0105 podziwianym, uznawanym za wielkiego odnowiciela czeskiego j\u0119zyka poetyckiego, inspiruj\u0105cym wielu czeskich artyst\u00f3w i pisarzy mi\u0119dzy innymi Bohumila Hrabala. Wszytko to sko\u0144czy\u0142o si\u0119 przymusow\u0105 emigracj\u0105 w roku 1979.

Spotkali si\u0119 wi\u0119c. On \u2013 siedemdziesi\u0119ciodwuletni, dojrza\u0142y artysta po przej\u015bciach i ona - m\u0142oda, inteligentna, \u015bliczna dziewczyna. To spotkanie zainspirowa\u0142o Kol\u00e1\u0159a do stworzenia kolejnego swojego dziennika. Wyczu\u0142 bowiem, \u017ce ta dziewczyna, zamierzaj\u0105ca w\u00f3wczas zosta\u0107 dziennikark\u0105, b\u0119dzie dobrym partnerem do takiego specyficznego dialogu, w kt\u00f3rym z jego strony obraz mia\u0142 zast\u0105pi\u0107 s\u0142owo. Zaproponowa\u0142, by ka\u017cdego dnia - przez ca\u0142y rok - wymieniali korespondencj\u0119. Niebawem przes\u0142a\u0142 r\u00f3wnie\u017c maszynopis \u201eumowy\u201d, kt\u00f3ra to sankcjonowa\u0142a.
Umowa zosta\u0142a dotrzymana. Od lata 1986 do jesieni 1987 Ji\u0159i Kol\u00e1\u0159 wys\u0142a\u0142 do B\u00e9atrice Bizot blisko czterysta \u201epoczt\u00f3wek\u201d, obrazkowych list\u00f3w, uk\u0142adaj\u0105cych si\u0119 w swoisty dziennik wizualny. Inny od wcze\u015bniejszych. W tamtych mieli\u015bmy do czynienia z relacj\u0105 mi\u0119dzy jednostk\u0105, a opresyjnym wobec niej \u015bwiatem, by\u0142 swoistym opisem \u015bwiadomo\u015bci zbiorowej. W tym przypadku korespondencja m\u0142odej dziewczyny zainspirowa\u0142a artyst\u0119 do stworzenia intymnego zapisu jednego roku z \u017cycia. To nie jest dydaktyczny monolog starca - mentora. Chocia\u017c mamy tak\u017ce - przy okazji - do czynienia z dowcipnym kursem historii sztuki. M\u0142oda Francuzka stan\u0119\u0142a bowiem na wysoko\u015bci zadania, a jej listy, w kt\u00f3rych zdawa\u0142a relacj\u0119 ze swojego \u017cycia i reagowa\u0142a na minidzie\u0142ka artysty, by\u0142y dla niego inspiruj\u0105ce.
Prezentowana wystawa to skrupulatne, chronologiczne odtworzenie tego dialogu. Tytu\u0142 wystawy zosta\u0142 utworzony na wz\u00f3r nazw, kt\u00f3re Ji\u0159\u00ed Kol\u00e1\u0159 nadawa\u0142 swoim technikom artystycznym (rola\u017c, prola\u017c, chiazma\u017c\u2026). Sk\u0142adaj\u0105 si\u0119 na ni\u0105 kola\u017ce, listy, a tak\u017ce p\u00f3\u017aniejsze rze\u017aby B\u00e9atrice Bizot, kt\u00f3ra - jak sama przyznaje - tak\u017ce pod wp\u0142ywem tego niezwyk\u0142ego spotkania, sta\u0142a si\u0119 - obecnie uznan\u0105 - rze\u017abiark\u0105. Jak m\u00f3wi\u0142a w wywiadzie dla Radia Praga. \"R\u00f3wnolegle z studiami dziennikarskimi zacz\u0105\u0142em tworzy\u0107 rze\u017aby, by w ko\u0144cu sta\u0107 si\u0119 rze\u017abiark\u0105. Ale s\u0142owa s\u0105 dla mnie bardzo wa\u017cne. Od s\u0142owa, zwr\u00f3ci\u0142am si\u0119 do obiekt\u00f3w, obiekty zast\u0119puj\u0105 s\u0142owa, zawieraj\u0105 znaczenia, symbole. Jestem tak\u0105 \"literack\u0105 rze\u017abiark\u0105\".

Ich kontakt nie sko\u0144czy\u0142 si\u0119 po ustaniu tej ustanowionej pisemn\u0105 umow\u0105 wymiany list\u00f3w. Kol\u00e1\u0159 nie zamilk\u0142. Przes\u0142a\u0142 z Londynu prola\u017c o niezwyk\u0142ym \u0142adunku erotycznym. Poetycki obraz odnosi\u0142 si\u0119 w spos\u00f3b oczywisty do znajomo\u015bci B\u00e9atrice z Erikiem Didierem, jej przysz\u0142ym m\u0119\u017cem. R\u00f3wnie\u017c B\u00e9atrice nie przesta\u0142a pisa\u0107 do Kol\u00e1\u0159a po wyga\u015bni\u0119ciu ich \u0142\u0105cz\u0105cej ich umowy. Warto wspomnie\u0107 jej reakcj\u0119 na listopad 1989. Du\u017co o Panu my\u015bl\u0119, drogi Ji\u0159\u00ed, my\u015bl\u0119 o B\u011bli, o p. Kame\u0161u. Wyobra\u017cam sobie, z jakim nat\u0119\u017ceniem \u015bledzili\u015bcie wydarzenia w PRADZE! Czy uwierzy Pan, \u017ce i ja prze\u017cywa\u0142am te rewolucyjne procesy z wielkim wzruszeniem? \u2013 pisze \u015bwie\u017co upieczona dziennikarka. Do jej wymarzonej podr\u00f3\u017cy do Pragi dosz\u0142o znacznie p\u00f3\u017aniej, jesieni\u0105 2001 roku.

Ji\u0159\u00ed Kol\u00e1\u0159 zmar\u0142 dziesi\u0119\u0107 lat temu. Okre\u015blany jako genialny samouk, eksperymentator wyros\u0142y z dwudziestowiecznych awangard, niez\u0142omny poszukiwacz nowych form wyrazu. Uznawany jest za jednego z prekursor\u00f3w rozwi\u0105za\u0144 grafiki komputerowej. Wystawia\u0142 swe dzie\u0142a na indywidualnych i zbiorowych wystawach na ca\u0142ym \u015bwiecie (Pary\u017cu, Tokio czy Norymberdze i Wenecji), wygra\u0142 powa\u017cne Biennale w Sao Paulo, trzykrotnie mia\u0142 samodzielne wystawy w Muzeum Guggenheima w Nowym Jorku. Podczas pobytu na emigracji pr\u00f3bowano skaza\u0107 go na zapomnienie i wymaza\u0107 jego sztuk\u0119 z historii rodzimej kultury. Obecnie nikt nie pr\u00f3buje podawa\u0107 w w\u0105tpliwo\u015b\u0107 zas\u0142ug Kol\u00e1\u0159a ani faktu, \u017ce swoim \u015bmia\u0142ym, nowatorskim i odkrywczym dzie\u0142em przekroczy\u0142 granice rodzinnego kraju, staj\u0105c si\u0119 tw\u00f3rc\u0105 \u015bwiatowego formatu.
<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Beatrice Bizot, Kobieta arkadowa, 2004, br\u0105z, 62x43x21 cm, kolekcja prywatna Tarragona<\/strong><\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

\u201eWielki plik starych kluczy kupi\u0142em na pchlim targu w ruinach Wroc\u0142awia. Straszna by\u0142a ta wizja: klucze nieznanych, mo\u017ce nawet pomordowanych w\u0142a\u015bcicieli, ze spalonego lub inaczej zniszczonego mienia (klucze by\u0142y nie tylko zardzewia\u0142e, ale prze\u017carte wapnem i czerni\u0105 spaleniska), ze zrabowanych, martwych lub opuszczonych mieszka\u0144, ze zbombardowanych, zburzonych dom\u00f3w, w wi\u0119kszo\u015bci czekaj\u0105cych w \u017ca\u0142osnych zwaliskach. W Polsce tak\u017ce z\u0142o\u017cy\u0142em w my\u015blach sw\u00f3j jedyny kluczowy wiersz\u201d.
Ji\u0159i Kola\u0159 \u2013 S\u0142ownik metod

\u201ePary\u017c, pi\u0105tek 14 listopada 1986
[przedmiot przyklejony w nag\u0142\u00f3wku \u2013 ma\u0142y kluczyk]
Oto kluczyk, do kt\u00f3rego by\u0107 mo\u017ce znajdzie Pan zamek. Z pewno\u015bci\u0105 dotrze Pan w ten spos\u00f3b do skarbu odwrotnie proporcjonalnego do jego wielko\u015bci \u2026
Babcia mia\u0142a drewnian\u0105 skrzynk\u0119, w kt\u00f3rej by\u0142o oko\u0142o pi\u0119ciuset kluczy, z kt\u00f3rych ka\u017cdy mia\u0142 jak\u0105\u015b tajemnic\u0119. Kto wie, dok\u0105d Pana zaprowadzi ten oto \u2026 Tajna szuflada w antycznym meblu? Szkatu\u0142ka na bi\u017cuteri\u0119? Zakurzone pude\u0142ko, w kt\u00f3rym od wiek\u00f3w \u015bpi\u0105 nami\u0119tne listy Romeo i Julii? Kto wie \u2026\u201d

B\u00e9atrice Bizot - list do Ji\u0159iego Kola\u0159a
\u201eCzwartek, 20 listopada 1986
W ko\u0144cu wys\u0142a\u0142am Panu te klucze, troch\u0119 to trwa\u0142o, zanim dosz\u0142am na poczt\u0119. \u2026 Mi\u0142o by\u0142o us\u0142ysze\u0107 przez telefon g\u0142os Pa\u0144skiej \u017cony, przesy\u0142am jej wyrazy szacunku i przyja\u017ani. Ucieszy\u0142o mnie, \u017ce podoba\u0142 si\u0119 Panu ma\u0142y kluczyk i z rado\u015bci\u0105 wybiera\u0142am dla Pana te, kt\u00f3re Pan dostanie.\u201d
B\u00e9atrice Bizot \u2013 list do Ji\u0159iego Kola\u0159a

Mija w\u0142a\u015bnie 65 lat od czasu, gdy w lecie 1948 roku Ji\u0159i Kola\u0159 uczestniczy\u0142 we wroc\u0142awskim Kongresie Pokoju. Tego tyczy przywo\u0142any cytat, za\u015b listy B\u00e9atrice Bizot dok\u0142adaj\u0105 dalsz\u0105 warstw\u0119 kontekst\u00f3w. Prezentowana wystawa ukazuje wn\u0119trza dalszych \"zakurzonych pude\u0142ek\", pokazuje nam \u015bwiat pe\u0142en dzie\u0142 sztuki, list\u00f3w i kluczy. Z jednej strony s\u0105 to klucze do tw\u00f3rczo\u015bci dwojga r\u00f3\u017cni\u0105cych si\u0119, a zwi\u0105zanych ze sob\u0105 tw\u00f3rc\u00f3w, a z drugiej \u2013 do wn\u0119trza ich osobowo\u015bci. Nie jest to bowiem zwyk\u0142a prezentacja dzie\u0142 dwojga artyst\u00f3w, ale co\u015b wi\u0119cej \u2013 przywo\u0142anie szczeg\u00f3lnego przedsi\u0119wzi\u0119cia, kt\u00f3re eksponowanym pracom i listom przyda\u0142o fascynuj\u0105cy wymiar duchowy i ludzki. To czyni j\u0105 w najg\u0142\u0119bszym wymiarze jeszcze bardziej (nie tylko estetycznie) wzruszaj\u0105c\u0105. Konteksty, \u017cycie i czas dopisa\u0142y do niej swoje komentarze.
Miros\u0142aw Jasi\u0144ski, Dyrektor Galerii Miejskiej.


<\/p>\n\n\n\n

\nhttps:\/\/www.youtube.com\/embed\/TXlYMLyQ_ew\n<\/div><\/figure>\n\n\n\n




Wystawa Koresponda\u017c zorganizowana zosta\u0142a przez Galeri\u0119 Miejsk\u0105 we Wroc\u0142awiu przy wsp\u00f3\u0142pracy Galerii Narodowej w\u00a0Pradze. Go\u015bcinnie wystawa by\u0142a prezentowana w\u00a0Muzeum Architektury we Wroc\u0142awiu w\u00a0dniach 4 lipca \u2013 8 wrze\u015bnia 2013 r.<\/p>\n\n\n\n

Zobacz zdj\u0119cia z wernisa\u017cu:<\/strong>
https:\/\/www.facebook.com\/galeria.miejska\/photos\/?tab=album&album_id=493950160681402<\/a><\/p>\n\n\n\n